Druk met lummelen

De tandarts met een onwelriekende adem en gaten in zijn gebit. De onderwijzer die na 20 jaar beseft dat zijn eigen ontwikkeling heeft stil gestaan. De hartchirurg die adviseert om te stoppen met roken en aangeeft dat hij uit ervaring weet hoe lastig dat is. Het reclamebureau dat geen reclame voor zichzelf maakt en ten onder gaat. Typische voorbeelden van organisaties en mensen die je vertellen hoe het zou moeten, maar zelf niet acteren naar die waarheid. Niet uit onwil. Niet uit gebrek aan kennis. Soms is het gewoon lastig om de ‘letter van de wet’ te volgen. Vreemd misschien, maar wel realiteit. Daar weet ik nu, zittend achter mijn laptop met chronisch slaapgebrek, kort lontje, en uitpuilende to-do lijst, alles van. Want ik heb het zo ongelofelijk druk met lummelen.

 

Ik…

die pleit voor achterover leunen om vooruit te komen…

die aangeef dat we in Nederland altijd druk, druk, druk zijn en niet stilstaan om de problemen aan te pakken…

die vind dat organisaties teveel vergaderen en daarom minder effectief zijn…

die vind dat mensen achter hun laptop vandaan moeten om hun onbewuste aan het werk te zetten…

die wil dat organisaties meer tijd vrij maken om het creatieve potentieel van de mens ten volle te benutten…

die wil dat we meer gaan lummelen…

 

Ik…

leef op dit moment totaal niet naar mijn eigen boodschap.

 

Ik schakel van mijn interim-opdracht bij PwC, naar offertes voor potentiële opdrachtgevers, naar Whatsapp berichtjes van vriendengroepen, naar de hockey, naar de GMR van Kempenkind, naar e-mail nieuwsbrieven van interessante bedrijven, naar het ontwerpen van een workshop voor het platform VIDM, naar het schrijven van een blog over lummelen, naar een interview met Professor Dokter Erik Scherder, naar een nachtje weg met een vriendin, naar een zakelijke afspraak in Amsterdam, naar de kinderen en alles wat bij een gezin hoort, zoals voetbal, kinderfeestjes, voorlezen, turnen, toneel, huishouden, was, boodschappen, school, speelafspraken, ramen wassen, koken, en vervolgens weer naar controleren van de website van Nationale Lummeldag, contacten met mensen die hun medewerking willen verlenen aan Nationale Lummeldag, naar een Facebookgroep maken voor Nationale Lummeldag, naar … en naar… en naar…

 

Hier word ik dus een beetje hyper van. Ik ga drukker praten, mijn huis is een chaos en ik hop van het één naar het ander. Ongefocussed en inefficiënt. Een vriendin die een theetje bij me kwam doen, moest er zelfs een beetje om ginnegappen.

 

En waarom zit ik er mee? Waarom heb ik er last van?

Nationale Lummeldag is namelijk al op 15 april, nog een klein maandje om de dag méér bekend te maken en om mensen en organisaties te motiveren om méé te doen. Ik moet gewoon nog zoveel doen voor die tijd. Ik heb zoveel ideeën en zoveel lijntjes uitstaan, maar ik heb er te weinig tijd voor. Ik moet mijn aandacht gewoon verdelen over meerdere thema’s die ook belangrijk zijn.

 

Mijn Pling! moment

En toen stond ik ’s ochtends in de douche. Alleen ik, het water en mijn gedachten. En toen overkwam het me weer… mijn oplossing voor Nationale Lummeldag… het idee dat al sluimerde, maar niet naar buiten kwam. En ook niet naar buiten kon komen, omdat mijn werkende, bewuste brein constant ‘aan’ was. En mijn ‘default mode network’ (mijn onbewuste) dus gewoon zijn werk niet kon doen… Hét idee dat ik origineel en bruikbaar vond…

 

Ik moet niet alles alleen doen voor Nationale Lummeldag. Of nee, dat wist ik eigenlijk al. Ik moet mensen niet meer individueel benaderen om mij te helpen deze dag verder op de kaart te zetten. Die tijd heb ik namelijk niet meer. Daarom deze blog met mijn hulpvraag. Mijn persoonlijke ervaringsverhaal om te delen via mijn nieuwsbrief, via social media, via de website www.deondernemer.nl. Help lummelen de wereld in!

 

Ik voel van mijn haarknotje tot aan mijn tenen dat lummelen essentieel is voor een mens. Ik zie hoeveel mensen, zzp’ers, organisaties worstelen met hun hoeveelheid werk en to-do dingen en daar last van hebben. Ze blijven echter als een kip zonder kop doorgaan zonder na te denken over mogelijke oplossingen. Dat houden ze niet vol. Dat gaat niet. Dat lukt niet. Dat weet ik. Dat ervaar ik zelf en dat is in de wetenschap ook nog eens veelvuldig bewezen.

 

Iedereen die ik spreek, iedereen die ik persoonlijk om hulp vraag is enthousiast over 15 april, over Nationale Lummeldag. Een glimlach ontvouwt zich op hun gezicht en zij geven aan mee te willen werken. Niet alleen ik voel het belang; andere mensen voelen het ook. Zij begrijpen dat bewust werken en denken niet kan zonder onbewust werken en denken. Voor onze creativiteit en productiviteit moet ons denkende brein zo nu en dan ´uit´. Door te lummelen, door niets te doen of door routinematige handelingen.

 

Weet jij het ook? Ervaar jij het ook? En wil je er ook wat aan doen?

Help dan mee om deze dag meer bekend te maken en doe mee!
Organiseer een lummeluurtje op kantoor, ga een uur wandelen, stap de douche in, vlij je in de hangmat of pak wat lego blokjes .

 

Zoals Thomas Duiker van DyveMedia in zijn Facebookadvertentie schreef die hij voor mij maakte. “Doe mee! Doe niets!”

Doe mee! Doe eens niets!

Mille Grazie voor je hulp!

 

Nog een keer weten hoe het nu precies zit?

www.springidee.wix.com/nationalelummeldag